Kłamstwo Pawła nr 10…. czyli „dary Ducha” zachęta Pawła do zaproszenia do siebie demonów.

Gdy analizuję listy i nauki Pawła to zauważam jedno…. owe nauki są znacznie niebezpieczniejsze niż nam się zdawało.

Islam, hinduizm, buddyzm, okultyzm, Talmud czy nawet Kabała to nic przy naukach Pawła i jego uczni Łukasza i Marka.

Jedną z najgroźniejszych nauk Pawła jest nauka o „darach Ducha świętego” !!!!

Tutaj zacytuje ciekawy artykuł:

„CHARAKTERYSTYKA DARÓW DUCHOWYCH
Miejscem klasycznym, choć nie jedynym, Nowego Testamentu w kwestii tego, co nazywamy „darami duchowymi”, charyzmatami, jest 1 Kor 12. Zaraz na początku tego rozdziału znajdujemy pięć cech charakterystycznych tych darów, z których każda wskazuje na ich istotę.
Po pierwsze, dary duchowe to pneumatika (gr. pneumatikos – duchowy, w znaczeniu pochodzący od Ducha, związany z Duchem), czyli to, co duchowe („Co do darów duchowych…” – 1 Kor 12,1). Przy czym należy pamiętać, że słowa „darów” nie ma w greckich rękopisach NT i dlatego dosłowny przekład 1 Kor 12,1 powinien brzmieć: „co do tego, co jest duchowe”. Mamy tu zatem do czynienia z wyposażeniem duchowym, które trzeba odróżniać od darów naturalnych. Choć oczywiście dary naturalne powinny być akceptowane w życiu i służbie Kościoła, jeśli zostały one uświęcone i pozbawione są egoistycznych ambicji i pychy. Dary duchowe mają charakter nadnaturalny, przekraczają to, co naturalne, i w sposób wolny (suwerenny) udzielane są członkom Ciała Chrystusowego niezależnie od ich naturalnych talentów.
Po drugie, dary duchowe to charismata, czyli łaskawe dary czy też dary łaski. Od tego greckiego rzeczownika pochodzi przymiotnik „charyzmatyczny”. Dowiadujemy się więc, że nie są one ani zapłatą, ani nagrodą lub odznaczeniem ze względu na szczególne zasługi. Lud Boży bywa obdarzany nimi w sposób wolny, zgodnie z suwerenną wolą Ducha Świętego. „A różne są dary łaski” – 1 Kor 12,4.9.
Po trzecie, dary duchowe to diakoniai, czyli usługi, posługi („I różne są posługi” – 1 Kor 12,5). Przez to określenie Paweł chce powiedzieć, że są one możliwościami danymi nam, byśmy mogli służyć innym. Stanowią jeszcze jedną sposobność służby, dzięki której możemy pomagać ludziom.
Po czwarte, dary duchowe to energemata, czyli sposoby działania („I różne są sposoby działania” – 1 Kor 12,6). Ten termin również wskazuje na ich istotę: są to chwilowe, czasowe przebłyski mocy, a nie stałe wyposażenie. Są to więc wybuchy duchowej energii, które usłużywszy pożytecznemu celowi, następnie znikają. Na przykład ktoś został uzdrowiony dzięki darowi uzdrowienia. Dar wypełnił swoje zadanie, Bóg został uwielbiony, dar znika.
I wreszcie, po piąte, dary duchowe to thanerosa, czyli objawy, manifestacje, przebłyski („A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi” – 1 Kor 12,7). Znaczy to, że nie są one – jak w wypadku owocu Ducha – niewidzialnymi łaskami, lecz czynami, które mogą być i widzialne, i słyszalne, i odczuwalne. Gdy Jezus dokonał przemiany wody w wino, to „objawił chwałę swoją i uwierzyli weń uczniowie Jego” (J 2,11). Ten czyn dał ludziom możność oglądania Jego chwały w działaniu, w wyniku czego niektórzy uwierzyli w Jezusa. Tak powinno być zawsze, gdy idzie o każdy dar Ducha Świętego. Dar Ducha Świętego jest widzialną i namacalną manifestacją chwały Bożej. Na podstawie powyższych pięciu cech darów duchowych możemy charyzmaty, dary Ducha Świętego zdefiniować następująco: są to pewne moce (energemata), dane ludziom przez Ducha Świętego w sposób nadprzyrodzony, nadnaturalny (pneumatika) i wolny, łaskawy (charismata), aby były uzewnętrzniane (thanerosa) w służbie (diakoniai) dla innych ku ich zbudowaniu 1.
A teraz przyjrzyjmy się bliżej darom duchowym, wymienionym w 1 Kor 12,8-11. Przypomnijmy sobie ten tekst biblijny: „Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy, inny wiarę w tym samym Duchu, inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu. Jeszcze inny dar czynienia cudów, inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów, inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków. Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególne, jak chce”.”

http://www.chn.kz.pl/index.php/teksty/item/dary-ducha-swietego

Zauważyliście jedno w tym artykule wspomina się o darach ducha świętego, jednak jest tutaj rzecz ciekawsza. Otóż autor tego artykułu owe dary ducha opiera całkowicie na naukach Pawła z Tarsu a szczególnie jednym rozdziale czyli 1 List do Koryntian 12. Zobaczmy Ten rozdział:

(1) A co do darów duchowych, bracia, nie chcę, abyście byli nieświadomi rzeczy.

(2) Wiecie, iż, gdyście byli poganami, do niemych bałwanów szliście, jak was prowadzono.

(3) Dlatego oznajmiam wam, że nikt, przemawiając w Duchu Bożym, nie powie: Niech Isus będzie przeklęty! I nikt nie może rzec: Isus jest Panem, chyba tylko w Duchu Świętym.

(4) A różne są dary łaski, lecz Duch ten sam.

(5) I różne są posługi, lecz Pan ten sam.

(6) I różne są sposoby działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich.

(7) A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi.

(8) Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy,

(9) Inny wiarę w tym samym Duchu, inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu.

(10) Jeszcze inny dar czynienia cudów, inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów, inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków.

(11) Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.

(12) Albowiem jak ciało jest jedno, a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała, chociaż ich jest wiele, tworzą jedno ciało, tak i Chrystus;

(13) Bo też w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało – czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem.

(14) Albowiem i ciało nie jest jednym członkiem, ale wieloma.

(15) Jeśliby rzekła noga: Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała; czy dlatego nie należy do ciała?

(16) A jeśliby rzekło ucho: Ponieważ nie jestem okiem, nie należę do ciała, czy dlatego nie należy do ciała?

(17) Jeśliby całe ciało było okiem, gdzież byłby słuch? A jeśliby całe ciało było słuchem, gdzież byłoby powonienie?

(18) Tymczasem Bóg umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał.

(19) A jeśliby wszystkie były jednym członkiem, gdzież byłoby ciało?

(20) A tak członków jest wiele, ale ciało jedno.

(21) Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie; albo głowa nogom: Nie potrzebuję was.

(22) Wprost przeciwnie: Te członki ciała, które zdają się być słabszymi, są potrzebniejsze,

(23) A te, które w ciele uważamy za mniej zacne, otaczamy większym szacunkiem, a dla wstydliwych członków naszych dbamy o większą przyzwoitość

(24) Podczas gdy przyzwoite członki nasze tego nie potrzebują. Lecz Bóg tak ukształtował ciało, iż dał pośledniejszemu większą zacność,

(25) Aby nie było w ciele rozdwojenia, lecz aby członki miały nawzajem o sobie jednakie staranie.

(26) I jeśli jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki; a jeśli doznaje czci jeden członek, radują się z nim wszystkie członki.

(27) Wy zaś jesteście ciałem Chrystusowym, a z osobna członkami.

(28) A Bóg ustanowił w kościele najpierw apostołów, po wtóre proroków, po trzecie nauczycieli, następnie moc czynienia cudów, potem dary uzdrawiania, niesienia pomocy, kierowania, różne języki.

(29) Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy wszyscy mają moc czynienia cudów?

(30) Czy wszyscy mają dary uzdrawiania? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy je wykładają?

(31) Starajcie się tedy usilnie o większe dary łaski; a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą. 1 List do Kor. 12

Sprawa jest moim zdaniem bardzo ciekawa. Otóż w tym temacie użytkownicy forum zbawienie rozwikłali ciekawą sprawę. Otóż doszliśmy do wniosków, że ewangelie Marka i Łukasza to ewangelie uczniów Pawła z Tarsu które są w całkowitej opozycji do ewangelii Isusa i jego Apostołów czyli ewangelii Mateusza i Jana. Co ciekawe dwie ewangelie Łukasza i Marka są niczym kąkol który miał zagłuszyć ewangelie Mateusza czy żniwo, te trzy ewangelie ze względu na podobieństwo ze sobą – czyli Mateusza, Marka i Łukasza określane są jako ewangelie synoptyczne. Jednak prawda jest taka, że problem synoptyczny to jest dowód na zwalczanie ewangelii Mateusza wpierw przez ewangelie Marka a potem przez ewangelię Łukasza. Całość tego problemu jest w tym temacie:

http://zbawienie.forumotion.com/t89-sprawa-ewangelii-marka

 

Oto co sam zauważyłem:


Re: „Sprawa” ewangelii Marka

Pisanie by Cyryl on 25th Lipiec 2015, 15:27
Mamy też ciekawe podobieństwa pomiędzy Markiem a Łukaszem:

Mar 9 napisał:(38) Odpowiedział mu Jan: Nauczycielu! Widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi za nami, jak wypędzał w twoim imieniu demony, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził za nami.

(39) Ale Isus rzekł: Nie zabraniajcie mu, ponieważ nie ma takiego, kto by dokonywał cudów w imieniu moim i mógł zaraz potem źle o mnie mówić.

(40) Bo kto nie jest przeciwko nam, ten jest za nami.

i Łukasz:

łukasz 9 napisał:(49) A Jan odpowiadając, rzekł: Mistrzu, widzieliśmy takiego, który w twoim imieniu wygania demony i zabranialiśmy mu, ponieważ nie chodzi z nami.

(50) Wtedy Isus rzekł do niego: Nie zabraniajcie; kto bowiem nie jest przeciwko wam, ten jest z wami.

Zarówno w rozdziałach Marka, Łukasza i Mateusza, mamy przykład dzieci, które Isus stawiał za przykład, w jaki sposób wejść do Królestwa Niebieskiego. Ale u Marka i Łukasza po wydarzeniach z dziećmi jest właśnie ten fragment o pochwale Isusa dla człowieka który wyganiał demony bez pozwolenie Isusa!!!

Tutaj mamy zestawienie tych trzech ewangelii i tego fragmentu:
http://www.orygenes.pl/ewangelia/kto-nie-jest-przeciw-wam-jest-za-wami/

U Mateusza Isus nie daje upoważnienia dla ludzi którzy są spoza grona Apostołów do wyganiania demonów w jego imieniu.

Czyli te fragmenty u Marka i Łukasza są jak najbardziej w interesie Pawła i innych fałszywych proroków.

Co więcej u Mateusza, Isus wielokrotnie ostrzega przed fałszywymi prorokami, tymi którzy będą działać w jego imieniu.

Co więcej Isus u Mateusza gani takich ludzi, którzy są chwaleni u Marka i Łukasza:

Mat 7 napisał:(15) Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w odzieniu owczym, wewnątrz zaś są wilkami drapieżnymi!

(16) Po ich owocach poznacie ich. Czyż zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?

(17) Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, ale złe drzewo wydaje złe owoce.

(18) Nie może dobre drzewo rodzić złych owoców, ani złe drzewo rodzić dobrych owoców.

(19) Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, wycina się i rzuca w ogień

(20) Tak więc po owocach poznacie ich.

(21) Nie każdy, kto do mnie mówi: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios; lecz tylko ten, kto pełni wolę Ojca mego, który jest w niebie.

(22) W owym dniu wielu mi powie: Panie, Panie, [b]czyż nie prorokowaliśmy w imieniu twoim i w imieniu twoim nie wypędzaliśmy demonów, i w imieniu twoim nie czyniliśmy wielu cudów?[/b]

(23) A wtedy im powiem: Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie.

Czyli Isus u Mateusza jednoznacznie przestrzega przed fałszywymi prorokami, którzy będą w jego imieniu wyganiać demony i czynić cuda.

Isus w czasach ostatecznych fałszywych proroków potępi.

Natomiast u Marka i Łukasza Isus tych ludzi chwali i zabrania im przeszkadzać.

Mamy więc kolosalną sprzeczność.


Zauważmy jedno, ewangelie Marka i Łukasza wprost idealnie sankcjonują nauki Pawła o darach ducha. W tych ewangeliach Isus pochwala ludzi którzy nie pochodzą od niego ale w jego imieniu wypędzają demony!!! Tymczasem w ewangelii Mateusza Isus ludzi, którzy wypędzają w jego imieniu demony a nie wypełniają zakonu czyli prawa (czyli czynią bezprawie) gani!!! Paweł z Tarsu zaś twierdzi, że zakon czyli prawo jest nieważne i że wystarczy sama wiary aby wyganiać demony. W Ewangelii Marka mamy jeszcze ciekawszą sprawę:

(15) I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu.

(16) Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.

(17) A takie znaki będą towarzyszyły tym, którzy uwierzyli: w imieniu moim demony wyganiać będą. nowymi językami mówić będą,

(18) Węże brać będą, a choćby coś trującego wypili, nie zaszkodzi im. Na chorych ręce kłaść będą, a ci wyzdrowieją.Mar 16

Tymczasem w ewangelii Mateusza nie ma czegoś takiego a jest:

(18) A Isus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi.

(19) Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię moje,

(20) Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata. Mat 28

Zobaczmy te ewangelie uczni Pawła a szczególnie ewangelia Marka dają podstawę dla Pawłowego daru ducha. Wyganianie demonów to jest dar ducha nie wymieniony przez Pawła w liście do Koryntian ale wymieniony w jego ewangeliach. Ale są inne pisma o Pawle np Dzieje Apostolskie:

(14) Przysłuchiwała się też pewna bogobojna niewiasta, imieniem Lidia, u miasta Tiatyry, sprzedawczyni purpury, której Pan otworzył serce, tak iż się skłaniała do tego, co Paweł mówił.

(15) A gdy została ochrzczona, także i dom jej, prosiła, mówiąc: Skoroście mnie uznali za wierną Panu, wstąpcie do domu mego i zamieszkajcie. I wymogła to na nas.

(16) A gdyśmy przyszli na modlitwę, zdarzyło się, że spotkała nas pewna dziewczyna, która miała ducha wieszczego, a która przez swoje wróżby przynosiła wielki zysk panom swoim.

(17) Ta, idąc za Pawłem i za nami, wołała mówiąc: Ci ludzie są sługami Boga Najwyższego i zwiastują wam drogę zbawienia.

(18) A to czyniła przez wiele dni. Wreszcie Paweł znękany, zwrócił się do ducha i rzekł: Rozkazuję ci w imieniu Isusa Chrystusa, żebyś z niej wyszedł. I w tej chwili wyszedł.Dz. Ap. 16

Zauważyliście coś ciekawego??? Otóż w dziejach Apostolskich na określenie demona Łukasz używał słowa: duch wieszczy!!!! Ten duch (czyli demon) głosił, że Paweł jest sługą Boga i głosi drogę zbawienia!!!! Co robi Paweł??? Każe temu duchowi (demonowi), w imieniu Isusa wyjść z tej kobiety. Czyli Paweł dokonuje egzorcyzmu, czyli uwolnienia kobiety od demona.

Dlaczego Łukasz używa zamiast słowa opętana, zwrotu: „pewna dziewczyna, która miała ducha wieszczego”??? Przecież w ewangelii Mateusza jasno jest napisane jak powinno się określać takie osoby:

(28) A gdy przybył na drugą stronę, do krainy Gadareńczyków, zabiegli mu drogę dwaj opętani, wychodzący z grobów, bardzo groźni, tak iż nikt nie mógł przechodzić tą drogą.

(29) I poczęli krzyczeć tymi słowy: Cóż my mamy z tobą, Synu Boży? Przyszedłeś tu przed czasem dręczyć nas?

(30) A opodal od nich była wielka trzoda pasących się świń.

(31) Tedy go demony prosiły, mówiąc: Jeśli nas wypędzasz, to poślij nas w tę trzodę świń.

(32) I rzekł im: Idźcie! A one wyszedłszy, weszły w świnie. I oto cała trzoda ruszyła pędem po urwisku do morza i zginęła w wodach.

(33) A pasterze uciekli i poszedłszy do miasta, opowiedzieli wszystko, także i to, co się stało z opętanymi. Mat 8

Zobaczmy te osoby były opętane przez demony a nie przez żadne duchy wieszcze jak twierdzi Łukasz w Dziejach!!!

Otóż czarownik Łukasz użył tego zwrotu ponieważ, jak wiadomo demony kłamią!!!! Demon który był w czarownicy głosił, że Paweł i jego pomocnik są sługami Boga i głoszą drogę do zbawienia!!!! Czy można wierzyć demonom i ich deklaracją??? Szczególnie, że Paweł wypędził tego demona kiedy??? Kiedy ów demon tak czynił przez wiele dni. Znudzony Paweł wypędził zatem tego demona!!! Dlaczego Paweł nie wypędził od razu tego demona jak to uczynił Isus u Mateusza!!! Przecież Isus u Mateusza od razu jak widział ludzi opętanych to wygniał demony !!! Tymczasem Paweł z Tarsu tak uczynił po wielu dniach, kiedy znudziły mu się pochlebne opinie demona na jego temat!!!!

Zobaczmy owa kobieta, była nie tylko opętana… ona była czarownicą, która żyła z czarów, oto co mówi prawo Boga:

(18) Nie będziesz chronił czarowników. Wyjścia 22

Tymczasem Łukasz w swoich dziejach widać chroni czarowników. Pomyślmy, kim byli owi czarownicy:

(16) A gdyśmy przyszli na modlitwę, zdarzyło się, że spotkała nas pewna dziewczyna, która miała ducha wieszczego, a która przez swoje wróżby przynosiła wielki zysk panom swoim. Dz. Ap. 16

Tak to byli właściciele tej kobiety, którzy swoją niewolnicę opętali demonem aby ta dawała im zyski. Łukasz, był lekarzem, ale w czasach antycznych lekarze zajmowali się magią. Łukasz zatem w sprytny sposób ukrył w swoich pismach gang czarowników. Czy Paweł – mający ponoć moc od samego Isusa – wypełnił prawo Boga i obnażył prawdę o tych czarownikach??? Przecież to logiczne, że owa kobieta – po uwolnieniu od demona przez Pawła – powróciła do swoich panów którzy byli czarownikami. Czyli Paweł nie na długo uwolnił ową kobietę od tego demona.

Zobaczmy w Dziejach Apostolskich mamy jawny dowód na to, że Paweł z Tarsu pochodzi od szatana!!!! A większość chrześcijan nadal wierzy Pawłowi!!!!

A teraz zauważmy inną sprawę, Łukasz użył tego zwrotu także w innym celu!!! Otóż w 1 Liście do Koryntian rozdz. 12 Paweł opisuje dary ducha wśród których wymiana jaki dar???

(7) A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi.

(8) Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy,

(9) Inny wiarę w tym samym Duchu, inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu.

(10) Jeszcze inny dar czynienia cudów, inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów, inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków.

(11) Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.1 List do Kor. 12

Otóż dokładnie dar wieszczenia!!!! Otóż każde proroctwo z Biblii to są słowa samego Boga skierowane do ludzkości!!! Proroctwa to także wizje dane danemu człowiekowi od Boga!!! Każde słowo bądź wizja od Boga musi być spisane w Biblii, z powodu ogromnej wagi. Otóż prorocy nie tylko prorokują Bóg daje im inne moce i przywileje, aby wiadomo było, że te słowa bądź wizje pochodzą od samego Boga. Tymczasem Paweł mówi, że owe „dary ducha” są podzielone, jedno ludzie prorokują inni mają uzdrawiać, inny mówi w obcych językach a jeszcze inny uzdrawia. Tymczasem Isus dał swoim apostołom wszystkie te dary na raz potrzebne do głoszenie jego ewangelii o Królestwie:

(5) Tych dwunastu posłał Isus, rozkazując im i mówiąc: Na drogę pogan nie wkraczajcie i do miasta Samarytan nie wchodźcie.

(6) Ale raczej idźcie do owiec, które zginęły z domu Izraela.

(7) A idąc, głoście wieść: Przybliżyło się Królestwo Niebios.

(8) Chorych uzdrawiajcie, umarłych wskrzeszajcie, trędowatych oczyszczajcie, demony wyganiajcie; darmo wzięliście, darmo dawajcie. Mat 10

Zobaczmy tutaj znowu mamy ewidentną różnicę pomiędzy prorokami i ludźmi od Boga lub jego Syna a ludźmi od Pawła!!! Paweł tutaj dokonał ewidentnego zabiegu podzielenia specjalnych mocy danych od Boga dlaczego???

Ponieważ demony czy upadłe anioły mogą kopiować i dawać pewne moce pochodzące od Boga ale nie mogą dać owych mocy danemu człowiekowi na raz!!! Owe moce nie są tak potężne jak te dane od Boga ale robią wrażanie na ludziach. Dlatego Paweł dokonał sprytnego zabiegu podziału mocy danych od Boga na pewnych ludzi. Tymczasem prorocy czy Apostołowie mieli te mocy wszystkie na raz.

Szczególny pokaz konfrontacji pomiędzy czarownikami (mającymi moce od upadłych aniołów i demonów) a ludźmi od Boga, mamy w przykładzie konfrontacji Mojżesza  z czarownikami Egiptu.

(8) Potem odezwał się Pan do Mojżesza i do Aarona, mówiąc:

(9) Gdy faraon powie wam: Wykażcie się jakim cudem, powiesz do Aarona: Weź laskę swoją i rzuć ją przed faraonem, a zamieni się w węża.

(10) Przyszedł więc Mojżesz z Aaronem do faraona i uczynili tak, jak rozkazał Pan. Aaron rzucił laskę swoją przed faraonem i jego sługami, a ona zamieniła się w węża.

(11) Wtedy także faraon wezwał mędrców i czarowników, a czarownicy egipscy uczynili to samo czarami swoimi.

(12) Każdy z nich rzucił laskę swoją i zamieniły się w węże. Ale laska Aarona połknęła laski ich.

(13) Lecz serce faraona pozostało nieczułe i nie usłuchał ich, tak jak Pan zapowiedział. Wyjść 7

Zobaczmy w owej konfrontacji Mojżesz i Aaron dominowali nad czarownikami. Jednak co ciekawe czarownicy potrafili niektóre plagi skopiować:

(19) Potem rzekł Pan do Mojżesza: Powiedz Aaronowi: Weź laskę swoją i wyciągnij rękę swoją nad wody Egiptu, nad jego rzeki, nad jego kanały i zalewy, i nad wszystkie jego zbiorniki wód, a zamienią się w krew, tak że krew będzie w całej ziemi egipskiej, a nawet w naczyniach drewnianych i kamiennych.

(20) Mojżesz i Aaron uczynili tak, jak rozkazał Pan: Podniósłszy laskę uderzył wody Nilu na oczach faraona i na oczach jego sług; i wszystka woda w Nilu zamieniła się w krew,

(21) I wyginęły ryby w Nilu, i Nil zaczął cuchnąć, tak że Egipcjanie nie mogli pić wody z Nilu. A krew była w całej ziemi egipskiej.

(22) Jednak to samo uczynili czarami swoimi czarownicy egipscy i serce faraona pozostało nieczułe, i nie usłuchał ich, jak Pan zapowiedział.Wyjść 7

(5) I rzekł Pan do Mojżesza: Powiedz Aaronowi: Wyciągnij rękę swoją z laską swoją nad rzeki, nad kanały i nad zalewy, i sprowadź żaby na ziemię egipską.

(6) Aaron wyciągnął rękę swoją nad wody Egiptu i żaby wylazły, i pokryły ziemię egipską.

(7) Lecz i czarownicy uczynili czarami swoimi to samo i sprowadzili żaby na ziemię egipską. Wyjśc 8

Dopiero tutaj czarownicy nie potrafili skopiować mocy którą Bóg dał Mojżeszowi:

(15) A faraon, widząc, że nastała ulga, zaciął się w sercu swoim i nie usłuchał ich, tak jak Pan zapowiedział.

(16) I rzekł Pan do Mojżesza: Powiedz Aaronowi: Wyciągnij laskę swoją i uderz proch ziemi, a zamieni się w komary w całej ziemi egipskiej.

(17) I uczynili tak: Aaron wyciągnął rękę ze swoją laską i uderzył proch ziemi. Wtedy komary opadły ludzi i bydło. Wszystek proch ziemi zamienił się w komary w całej ziemi egipskiej.

(18) Czarownicy próbowali uczynić to samo swoimi czarami, by sprowadzić komary, lecz nie potrafili; i były komary na ludziach i na bydle.

(19) Wtedy rzekli czarownicy do faraona: W tym jest palec Boży. Lecz serce faraona pozostało nieczułe i nie usłuchał ich, tak jak Pan zapowiedział. Wyjśc 8

Zobaczmy historia 10 plag jakie Bóg skierował przeciwko Egiptowi ma wiele nauk. Jedną z tych nauk jest ta, że szatan stara się skopiować wyczyny Boga jednak w pewnym momencie nie może tego uczynić. Zauważmy rzecz ciekawą Isus dał swoim Apostołom wiele mocy na raz:

(8) Chorych uzdrawiajcie, umarłych wskrzeszajcie, trędowatych oczyszczajcie, demony wyganiajcie; darmo wzięliście, darmo dawajcie. Mat 10

 

Paweł w swoim liście do Koryntian dał takie same moce jakie Isus dał Apostołom (oprócz mocy wskrzeszania ludzi), ale nie dał tych mocy łącznie!!! Podobnie w historii o plagach przeciwko Mojżeszowi było wielu czarowników, każdy zapewne specjalizował się w innej magii i miał na swoje usługi inne demony. I dlatego kilka plag jakie zesłał Bóg przez Mojżesza udało im się powtórzyć.

Paweł w swoim liście zatem przypomina mi faraona który organizuje czarowników i rozdziela pomiędzy nich demony aby zwodzili oni ludzi.

Zauważmy nauki Pawła to najsilniejsza forma czarów jaka została zrzucona na ludzkość. Kabała przy naukach Pawła i jego uczni (Łukasza i Marka) to naprawdę nic. Paweł w swoich listach nakłania ludzi aby ci sami dali się opętać jakimś demonom w zamian za specjalne moce!!!!

Zobaczmy całe chrześcijaństwo to wytwór Pawła!!! Czym charakteryzuje się chrześcijaństwo??? Ano tym, że chrześcijanie uważają, ze jak uwierzą to uzyskają od Isusa super moce:

 

(15) I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu.

(16) Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.

(17) A takie znaki będą towarzyszyły tym, którzy uwierzyli: w imieniu moim demony wyganiać będą. nowymi językami mówić będą,

(18) Węże brać będą, a choćby coś trującego wypili, nie zaszkodzi im. Na chorych ręce kłaść będą, a ci wyzdrowieją. Mar 16

A oto zielonoświątkowcy, którzy swoje nauki bazują na Pawle i jego naukach o super mocach:

Ale w Polsce powstają coraz to nowe organizacje chrześcijańskie które swoje nauki bazują na naukach Pawła o super mocach dla wierzących. Oto przykład jednego człowieka:

http://detektywprawdy.pl/2014/12/25/artur-ceronski-sie-obnazyl/

http://detektywprawdy.pl/2015/12/23/artur-ceronski-i-pijani-duchem-swietym/

Zobaczmy owo chrześcijaństwo jest w opozycji do Wielkiej Nierządnicy czyli kościoła Katolickiego i Watykanu…. ale co z tego jak jest to wytwór Pawła.

 

Całe chrześcijaństwo to tak naprawdę zakamuflowana forma werbunku ludzi na czarowników i osoby które same zapraszają do siebie demony!!!

Przeciwko Pawłowi w swoich listach wystąpił Apostoł Jan:

(1) Umiłowani, nie każdemu duchowi wierzcie, lecz badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków wyszło na ten świat. 1. Jana 4

Wcześniej przed fałszywymi prorokami wielokrotnie ostrzegał Isus, że są jak wilki drapieżne i że po ich owocach (czyli wypełnianiu prawa – uczynkach) można ich poznać!!!

(15) Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w odzieniu owczym, wewnątrz zaś są wilkami drapieżnymi!

(16) Po ich owocach poznacie ich. Czyż zbierają winogrona z cierni albo z ostu figi?

(17) Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, ale złe drzewo wydaje złe owoce.

(18) Nie może dobre drzewo rodzić złych owoców, ani złe drzewo rodzić dobrych owoców.

(19) Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, wycina się i rzuca w ogień

(20) Tak więc po owocach poznacie ich.

(21) Nie każdy, kto do mnie mówi: Panie, Panie, wejdzie do Królestwa Niebios; lecz tylko ten, kto pełni wolę Ojca mego, który jest w niebie.

(22) W owym dniu wielu mi powie: Panie, Panie, czyż nie prorokowaliśmy w imieniu twoim i w imieniu twoim nie wypędzaliśmy demonów, i w imieniu twoim nie czyniliśmy wielu cudów?

(23) A wtedy im powiem: Nigdy was nie znałem. Idźcie precz ode mnie wy, którzy czynicie bezprawie. Mat 7

Tymczasem Paweł twierdzi, że wypełnianie prawa – czyli uczynki są nam nie potrzebne, wystarcza sama wiara – która objawia się super mocami dla wierzących Pawłowi!!! Paweł jawnie zwalcza zakon i zachęca ludzi do czarów!!!

 

Dary ducha jakie daje Paweł swoim wyznawcom to przebrany w ładne opakowanie demon!!! Nauki Pawła to tak naprawdę kabała!!!!

 

Coraz bardziej jest prawdopodobne, że Paweł i jego nauki mają ogromny związek z Bestią drugą wychodzącą z ziemi:

(11) I widziałem inne zwierzę, wychodzące z ziemi, które miało dwa rogi podobne do baranich, i mówiło jak smok.

(12) A wykonuje ono wszelką władzę pierwszego zwierzęcia na jego oczach. Ono to sprawia, że ziemia i jej mieszkańcy oddają pokłon pierwszemu zwierzęciu, którego śmiertelna rana była wygojona.

(13) I czyni wielkie cuda, tak że i ogień z nieba spuszcza na ziemię na oczach ludzi.

(14) I zwodzi mieszkańców ziemi przez cuda, jakie dano mu czynić na oczach zwierzęcia, namawiając mieszkańców ziemi, by postawili posąg zwierzęciu, które ma ranę od miecza, a jednak zostało przy życiu.

(15) I dano mu tchnąć ducha w posąg zwierzęcia, aby posąg zwierzęcia przemówił i sprawił, że wszyscy, którzy nie oddali pokłonu posągowi zwierzęcia, zostaną zabici. Ap 13

Paweł namawia ludzi do uprawnia czarów i do przyjmowania demonów zamiast ich walki poprzez wypełnianie prawa Bożego. Isus sam powiedział co ponownie sprowadza wypędzonego demony do człowieka:

(43) Gdy zaś duch nieczysty wyjdzie z człowieka, wędruje po miejscach bezwodnych, szukając ukojenia, ale go nie znajduje.

(44) Wtedy mówi: Wrócę do domu swego, stąd wyszedłem i przyszedłszy, zastaje go opróżnionym, wymiecionym i przyozdobionym.

(45) Wówczas idzie i zabiera z sobą siedem duchów innych gorszych niż on, i wszedłszy mieszkają tam; i bywa końcowy stan człowieka tego gorszy niż pierwotny. Tak będzie i z tym złym pokoleniem. Mat 12

Otóż jeśli dany człowiek ponownie zaczyna grzeszyć czyli łamać prawo Boga to demon do niego przybędzie z innymi. Dlatego Isus nakazał nierządnicy aby więcej nie grzeszyła!!!!

 

Czyli nauki Pawła sprowadzają się do ponownego sprowadzenia człowieka na drogę bezprawia i ponownego opętania przez demony. Widać wyraźnie, że nauki Pawła to nauka Bestii drugiej wychodzącej z ziemi. Paweł powołuje się na Isus (rogi baranie) a mówi jak smok (jego nauki)!!!

Reklamy

6 thoughts on “Kłamstwo Pawła nr 10…. czyli „dary Ducha” zachęta Pawła do zaproszenia do siebie demonów.

  1. Witam,
    Z Pawłem może być jeszcze gorzej, i jest o wiele dowodów na to że Saul Ewangelię świadomię zakrył Ewangelię swoimi doktrynami. Znalazłem też kilka ciekawostek na ten temat. Przepraszam za chaotyczność.

    Kolosan 3:11
    (11): W odnowieniu tym nie ma Greka ani Żyda, obrzezania ani nieobrzezania, cudzoziemca, Scyty, niewolnika, wolnego, lecz Chrystus jest wszystkim i we wszystkich. [Biblia Mesjańska, Kol 3]
    (11): Gdzie nie ma Greka ani Żyda, obrzezanego ani nieobrzezanego, cudzoziemca ani Scyty, niewolnika ani wolnego, ale wszystkim i we wszystkich Chrystus. [Uwspółcześniona Biblia Gdańska, Kol 3]
    (11): Gdzie nie masz Greka i Żyda, obrzezania i nieobrzezki, człowieka prostego, Tatarzyna, niewolnika, wolnego, ale wszytko i we wszech Krystus. [Biblia Brzeska NT, Kol 3]
    (11): Gdzie nie masz Greka i Żyda, obrzezki i nieobrzezki, cudzoziemca i Tatarzyna, niewolnika i wolnego; ale wszystko i we wszystkich Chrystus. [Biblia Gdańska, Kol 3]
    Nawet ‘’lekarz’’ i kolega Łukasz tak pisze tak o Pawłe w dziejach

    (1): A Saul, dysząc jeszcze groźbą i chęcią mordu przeciwko uczniom Pańskim, przyszedł do arcykapłana [Biblia Mesjańska, Dz 9]
    (1): A Saul jeszcze dychając groźbą i morderstwem przeciwko uczniom Pańskim, przyszedł do najwyższego kapłana. [Biblia Gdańska, Dz 9]

    Następnie jest historią ”nawrócenia”
    Żywot_Apolloniosa_z_Tyany (warto przeczytać ten artykuł)
    Saul widocznie doszedł do wniosku, że prześladowaniem nici nie skóra więc obmyślił podstęp.
    Jego pomocnicy:

    (23): Pozdrawia cię Epafras, współwięzień mój w Chrystusie Isusie (24): Marek, Arystarch, Demas, Łukasz, współpracownicy moi. (25): Łaska Pana naszego Isusa Chrystusa, niech będzie z duchem waszym. Niech tak się stanie. [Biblia Mesjańska, Flm 1]
    Kolosan 4:(10) Pozdrawia was Arystarch, współwięzień mój, i Marek, siostrzeniec Barnaby, o którym otrzymaliście polecenie, abyście go przyjęli, jeśli do was przyjdzie,

    2 Tym 4:6-12
    (6): Albowiem już niebawem będę złożony w ofierze, a czas rozstania mego z życiem nadszedł. (7): Dobry bój bojowałem, biegu dokonałem, wiarę zachowałem; (8): A teraz oczekuje mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, lecz i wszystkim, którzy umiłowali przyjście jego. (9): Staraj się przyjść do mnie rychło; (10): Albowiem Demas mnie opuścił, umiłowawszy świat doczesny, i odszedł do Tesaloniki, Krescent do Galacji, Tytus do Dalmacji; (11): Tylko Łukasz jest ze mną. Weź Marka i przyprowadź z sobą, bo mi jest bardzo potrzebny do posługiwania. (12): A Tychikusa posłałem do Efezu.

    Gdańska 4:11 (11): Sam tylko Łukasz ze mną jest. Marka wziąwszy, przywiedź ze sobą; bo mi jest bardzo pożyteczny ku posłudze. [Biblia Gdańska, 2tm 4]

    Paweł nazywa się ‘’więźniem Chrystusa’’ czyli w logice Pawłościańskiej przestrzeganie prawa to więzienie.
    Na dodatek Paweł mówi że Marek jest mu potrzebny do swoich celów. Zapewne Marek posłany był jako piąta kolumna jako zatarcie różnic między grupą Pawła a Apostołami. Możliwe że Mareczek  jest autorem listów Piotra. Ewengelia jego jest dosyć chaotyczna, wyrwana z kontekstu. Mało kto zwracał na nią uwagę, dlatego wysłano kolejną armatę:A Łukasz?
    Wikipedia mówi o pochodzeniu o jego imienia:
    Łukasz – imię męskie pochodzące od gr. Loukas, co z kolei jest zhellenizowaną formą rzymskiego imienia Lucius, a w związku z tym tak jak Lucjusz, pochodzi od łacińskiego lucius, czyli urodzony o świcie. Inne znaczenie to pochodzący z Lukanii (region Włoch), a także ten, który wstaje o świcie[1]. Łukasz, Lucjusz, brzmi podobnie do ‘’Lucypher’’
    Paweł – imię męskie pochodzenia łacińskiego (Paulus), należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych,praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus). Już w epoce klasycznej zaczął on także występować w funkcji przydomka (cognomen)[1].Paulus oznacza „mały”, „drobny”[2]. Paul, Paulos czy może Apollos?
    * Właśnie Paweł (możliwe że Szymon Mag i Apolonios i Saul z Tarsu to ten sam kameleon, co zresztą sam potwierdził że dla swoich celów poda się za ‘’przyjaciela’’
    Nieciekawie wygląda ta hipoteza:
    Alexander > Helios > Apollo (Apollyon)
    Saul > Szymon Mag > Apolonios

    Wikipedia o żonie Piotra:
    https://pl.wikipedia.org/wiki/Perpetua_(%C5%BCona_%C5%9Bw._Piotra,_aposto%C5%82a)
    Perpetua – żona św. Piotra Apostoła, męczennica chrześcijańska i święta Kościoła katolickiego[1].
    O jej istnieniu wiadomo z przekazów św. Klemensa Aleksandryjskiego oraz Euzebiusza[1].
    Miałaby być kobietą, której matkę uleczył sam Jezus Chrystus[2][3][4]. Według pism Pseudo-Klemensa z III w., św. Perpetua miała za apostołem przybyć do Rzymu i tam ponieść śmierć za wiarę[1].
    Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 4 listopada[1].
    Czyli jest dużo informacji nt. tego że Piotr miał teściową, żone a nawet dzieci. Pytanie czy Marek wspomniany w 1 liście to jego rzeczywisty syn, czy Marek Ewangelista?
    Wprowadzając naukę celibatu, zatajano informacje, że apostołowie byli prostymi ludźmi mającymi żony, a nawet dzieci

    Jeżeli dobrze przetłumaczono i Paweł wspomina O Scytach, to znaczy że wie kim był lud Boży. Na dodatek ubliża nam.
    Rasa Kaukaska > Scytowie > Sarmaci > Słowanie + chyba Szkoci (Scot,Scyt) Irlandczycy (Irish), Walijczycy (Cymry, Kimmerowie?)
    Co ciekawe apokryfy wspominają o Scytach
    Niektóre żródła nam ubliżając mówiąc że Scytowie to horda Goga i Magoga, (ziemie Krymskie)
    Wikipedia mówi tak:
    Od VIII w. p.n.e. wymieniają Scytów źródła asyryjskie, jako Ašgûzai lub Išgûzai.
    W Biblii (datowana na VIII w. p.n.e. Księga Rodzaju 10, 2, 3) Scytowie, podobnie jak i inne ludy, występują w postaci eponimu: Gomer [Gimirrai/Kimmerowie] syn Jafeta iAskenez [Aszkuza/Scytowie] syn Gomera[4]. Aškenaz (hebr. אשכנז) zostało następnie przejęte przez Żydów na oznaczenie grupy swoich rodaków z Europy środkowej i wschodniej (zamiana נ [n] w ו [u] – być może w wyniku błędu w zapisie).

    Czy nazywano Scytów (widocznie Izraelici wtopili się w tłum z potomkami Jafeta (sądze że dzisiaj to głównie Chińczycy, Indianie, Ludy syberyjskie, Europejczycy w czasach przed-rzymskich itd.
    Co ciekawe:
    Edomici (Ż. Sefardyjscy) > Hunowie/Chazarowie + po części Judejczycy i Lewidi (Ż. Aszkenazyjscy)
    Czyli Idumejczycy z Edomu nazwali się AszkeNazi po Scytach, czyli skradli komuś tożsamość po raz kolejny!

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s